Bak of Dak?

Meester Bor is iets kwijt.
“Heeft iemand mijn fluitje gezien?”
De klas kijkt rond.
Niemand weet het.

“Misschien ligt het in de bak,” zegt de meester.
Hij wijst naar buiten.
Op het plein staat een grote bak.
Daar liggen de ballen in.

Raf wil helpen.
Hij rent naar de deur.
Maar bij de deur hangt een briefje.
“Kijk in de bak,” staat erop.

Raf leest het briefje.
Maar de letters doen weer raar.
De b lijkt op een d.
“Kijk op het dak,” leest Raf.

Het dak?
Raf kijkt omhoog.
Niemand let op hem.
Dus vliegt hij snel naar boven.

Op het dak is het stil.
Raf zoekt en zoekt.
Geen fluitje te zien.
Raar.
Waarom zou het hier liggen?

Dan hoort Raf iets geks.
Hij hoort de stem van de meester.
Heel ver weg, in de klas.
“Waar blijft Raf nou?” zegt de meester.

Raf kan het horen!
Heel duidelijk.
Alsof hij naast de meester staat.

Dan hoort hij Evi fluisteren.
“Hij zoekt vast in de bak,” zegt ze.
De bak!
Niet het dak!
Raf slaat zich voor zijn hoofd.
De b en de d leken weer op elkaar.

Raf vliegt snel naar beneden.
Hij duikt in de bak met ballen.
Daar ligt het fluitje!

Raf rent naar binnen.
“Hier is uw fluitje, meester.”
De meester lacht blij.
“Goed gedaan, Raf!”

In de pauze fluistert Evi naar Raf.
“Hoe wist je dat?”
“Ik hoorde jou praten,” zegt Raf.
“Vanaf het dak.”

Evi kijkt verbaasd.
“Maar dat is heel ver weg!”
Raf grijnst breed.
“Ik denk dat ik superoren heb.”